Reeks politieke studentenbewegingen: Socialistische Jonge Wacht

Democratie aan de basis

SJW, afkorting voor Socialistische Jonge Wacht, is een minder mainstream maar toch vrij actieve vereniging. Het is de jongerenvereniging van de weinig bekende Socialistische Arbeiderspartij (SAP). Matthias Lievens, die in Leuven mee de kar trekt, geeft uitleg.

Matthias Lievens: «Ik kom zeker niet uit een linkse familie. Voor ik bij SJW terechtkwam heb ik dan ook een intellectuele evolutie ondergaan. Op mijn vijftiende was ik actief in Noord-Zuid-bewegingen zoals Oxfam en 11.11.11. Op mijn achttiende heb ik een tijdje in Cuba verbleven. Daar heerste wel dictatuur, maar tegelijk maakten de coöperatieve bewegingen indruk op mij. Hier in Leuven ben ik dan bij SJW terechtgekomen omdat die vereniging mij het meeste aansprak.»
Veto: Velen zullen SJW wel kennen van affiches en zo. Toch is het bij het grote publiek misschien niet zo duidelijk wie jullie zijn en waar jullie voor staan.
Matthias: «In theorie is SJW de jongerenafdeling van SAP, de Belgische afdeling van de Vierde Internationale, waar vijftig landen deel van uitmaken. Dat is de democratische en anti-Stalinistische variant van klein-links. In België onderscheidt SAP zich daarom van de meer bekende PVDA van Kris Merckx, die Mao en Stalin is blijven steunen en dus historisch een andere positie is gaan innemen. Terwijl zij staan voor een maatschappij van bovenuit geleid door de partij, is SJW vooral bekommerd om het promoten van de sociale bewegingen. Daarbij willen we zo veel mogelijk autonomie voor die bewegingen. Vandaar dat wij minder vertrouwen hebben in de politiek en de parlementaire democratie, en echt van onderuit dingen trachten te veranderen.»

Blauwdruk

Veto: Nogal vaak verwijt men links, in het beste geval, utopisch te zijn, of gewoonweg geen alternatieven te bieden.
Matthias: "Hét basisconcept voor SJW is radicale participatieve democratie. Ons alternatief is dat van de radendemocratie. De gemeenschap die zich op kleine schaal organiseert, en zo de productiemiddelen op democratische wijze controleert, zonder centrale bureaucratie. Op lange termijn zou die decentralisering tot het 'afsterven van de staat' moeten leiden, zoals Marx voorspelde. Toch willen we geen blauwdruk geven van een op voorhand bepaald maatschappijmodel, maar vooral het debat aanzwengelen. Er zijn bij ons mensen met verschillende invalshoeken. Vanuit die radicaal-democratische bekommernis steunen we ook het hele scala van ecologisch, multicultureel, andersglobalistisch, feministisch. denken en verenigingsleven. Het kapitalisme staat misschien wel sterker dan ooit tevoren, maar het biedt ons dankzij de evoluties in ICT ook de mogelijkheden tot globaal verzet.»
Veto: Wat doen jullie dan concreet?
Matthias: «We werkten de laatste jaren steeds met een groep van zo'n vijftien leden. Dat is niet zo weinig want we hebben enkel actieve leden, geen papieren leden. Daarmee organiseren we twee soorten activiteiten. Enerzijds wakkeren we de linkse intellectuele dialoog aan met debatten en lezingen. Daar oogsten we best succes mee. Anderzijds is ook actie en mobilisatie voor ons belangrijk. In de loop der tijd hebben we onder meer 'Gastvrij Leuven' en Attac-Leuven op touw gezet.»
Veto: Hoe verloopt de samenwerking met andere verenigingen hier in Leuven?
Matthias: «We nemen zeker initiatieven tot linkse frontvorming, maar om het even welke actie of betoging voor een doel dat ons kan overtuigen krijgt onze steun.»
Veto: Schrikt een radicaal-linkse 'Wacht' soms geen mensen af?
Matthias: «Tja. We zijn ons ervan bewust dat de naam wel erg strijdvaardig aandoet (lacht). Anderzijds zijn de naam en de historische erfenis van de vereniging zo oud dat we die niet veranderen. SJW bestaat eigenlijk al zo'n honderd twintig jaar. Het waren de oorspronkelijke jongeren van de SP. Wegens te radicaal zijn die daar dan buitengezet. Onder meer Frank Vandenbroucke, Wim Schamp en verschillende proffen zijn nog lid geweest. Soms worden mensen wel eens afgeschrikt door ons imago, maar als ze ons persoonlijk en onze concrete bekommernissen leren kennen zijn ze vaak veel positiever.»
Veto: Dus daarom zijn jullie 'socialistisch' en niet 'communistisch'?
Matthias: «Ach, uiteindelijk zijn dat gewoon etiketten. Communisme verwijst naar het Oostblok, terwijl wij net voor radicale democratie zijn. Maar we situeren ons wel degelijk links van sp.a en Agalev, voor een goed begrip. Zij geven veel te veel toegevingen. Zeker de groenen hebben zich uitverkocht in het tijdsbestek van amper één legislatuur. Wanneer ik Patrick Janssens dan bezig hoor over een efficiëntere overheid, vraag ik me af of privatisering echt wel de oplossing is. Het buitenland toont het vaak anders aan. Nog een ander voorbeeld: de EU is een project van sociaal-democratische politici, maar is toch vooral een neoliberale gemeenschap.»
Lieven De Rouck
http: //go.to/sj


--- Sluit dit venster ---