Op stap met Mark Peeters

"Wilt u uw leven erop inzetten dat de maanlanding echt heeft plaatsgevonden?"

Mark Peeters verschijnt zelden in de media maar toch is de kans groot dat je tenminste reeds van 'de man met zijn bord' gehoord hebt. Reeds zeven jaar schuimt hij bijna dagelijks de straten af om zijn boodschap te verkondigen aan iedereen die het wil horen. Of, zoals hij zelf beweert, aan iedereen die de waarheid wil weten. Veto maakte een afspraak en keerde verdwaasd terug.

Ondanks het feit dat de laatste jaren zijn actieterrein van Leuven grotendeels naar Antwerpen is verlegd, kijken vele studenten op wanneer Mark Peeters Alma 2 binnenstapt. Hij ziet er uit zoals ik hem mij hem herinner van onze laatste ontmoeting drie jaar geleden: afgedragen sportschoenen, een sjofele trainingsbroek, strak sjaaltje, een alerte blik en in zijn handen het onafscheidelijke bord dat de kern van zijn boodschap bevat. Ook in zijn volstrekt unieke manier van denken en spreken is hij niets veranderd. Voor Mark schuilt immers in bijna alles wat de media haalt onbewust een andere boodschap of een complot. Als hem bijvoorbeeld gevraagd wordt naar een mediafiguur als Abou Jahjah, komt het antwoord er in één gulp uitgevloeid.
    "Abou Jahjah moet je plaatsen in het groter geheel van de verkiezingen. Bij de vorige verkiezingen had je de kippencrisis, die uiteindelijk veel stemmen heeft gekost aan Dehaene. Normaal is het zo dat de haan de kippen pakt maar in dit geval hebben de kippen Dehaene gepakt. Die kippencrisis is begonnen rond Pinksteren met de minister van landbouw Pinxten. Toen was hij nog lid van de CVP maar ondertussen zit hij bij de VLD. Pinxten heeft toen als een soort 'Paard van Troje' de kippencrisis gelanceerd. Dit leidde tot een gezondheidsprobleem, waarvoor toen Marcel Colla bevoegd was. En dus kwam die zelf met een 'colacrisis' die begon op de vierde juli, 'The Fourth of July'. Op dat moment hebben ze de Tour de France speciaal in het nieuws gebracht en R.E.M laten komen op Torhout-Werchter, dat toen herleid was tot Werchter alleen. Toen zong R.E.M: 'If you believe they put a man on the moon, nothing is cool'. Onderbewust bedoelende: 'cola is cool'. Op hetzelfde moment hebben ze Lance Armstrong in de gele trui gestoken. Dat was in '99, dertig jaar na de maanlanding. Coca-cola is back, Armstrong is back. En dus nu hebben we met Abou Jahjah een vervolg op de kippencrisis: Abou betekent zoon en Jahjah betekent kip. De zoon van de kip."
    Door gebruik van dergelijke redeneringen en woordassociaties verklaart hij onder meer ook de gebeurtenissen rond Dutroux, de moord op Kennedy, het sprookje van Sinterklaas of zelfs de recente overwinning van Brugge op Anderlecht. In Marks visie is de wereld geschreven in een geheimschrift en enkel hij beschikt over een sleutel om deze te lezen. Voor andere mensen komt dit onbegrijpelijk over omdat hij zich van andere eisen bedient om een uitspraak aanvaardbaar te maken. Net zoals wij niet kunnen begrijpen waarom geneesheren in de Renaissance walnoten gebruikten voor de behandeling van hersens. In hun ogen had dat zin omdat beide op elkaar lijken maar ons klinkt het in de oren als regelrechte onzin. Dit is slechts één mogelijke bedenking bij het interpreteren van Marks theorieën. Best dat je zelf eens zijn pamfletten of boekjes leest, dan kan je ook een poging ondernemen om het kluwen van Marks denken te ontrafelen.

Ingenieur

    Zelf vat hij de essentie samen in de slogan op zijn bord: 'De ruimtevaart is fake. Heb de moed om u te bedienen van uw eigen verstand.' Dit brengt hem terug tot een belangrijke gebeurtenis uit zijn studententijd. Toen Mark voor burgerlijk ingenieur studeerde kreeg hij les van de toenmalige VUB-rector Roger Van Geen. Deze zou hebben verklaard dat hij Marks jaar speciaal had uitgekozen om door middel van een eenvoudig bewijs de waarheid te mee te delen over de maanlanding. Mark vertelde dit terloops aan een student geschiedenis, wiens vader voor de ESA werkte, de Europese tegenhanger van de NASA, en nog geen drie dagen later was Van Geen dood. Omdat hij zich hiervoor persoonlijk verantwoordelijk voelde, besloot Mark twintig jaar later boete te doen door zijn job op te geven en met Van Geens boodschap de straat op te gaan. Aanvankelijk concentreerde hij zich vooral op de maanlanding maar ondertussen is hij, naar eigen zeggen op vraag van vrouwen, ook afgezakt naar het onderwerp seks. Zo stelt hij ondermeer het gebruik van de pil sterk in vraag. Naast de ruimtevaartontkenning bevat zijn bord nog een andere slogan die erop duidt hoe mensen worden 'gebrainwasht': "Wantrouw het onder-wijs dat u onder-danig maakt".
    Liever dan een discussie aan te gaan over de correctheid van zijn uiteenlopende beweringen, besluit ik Mark gedurende enkele uren te volgen op zijn missie. We beginnen in de Alma waar hij tegenwind krijgt van een ex-student burgerlijk ingenieur, die met enkele wiskundige redeneringen zijn ruimtevaartontkenning tracht te weerleggen. Het wordt echter snel duidelijk dat Marks jarenlange ervaring ervoor gezorgd heeft dat hij op elke kritiek weerstand kan bieden. Bovendien bedient hij zich van cijfermateriaal waar ik nauwelijks iets van begrijp. Mark beschouwt zich als een moderne Copernicus die niet erkend wordt door de wetenschap. Hij stelt daarom voor enkele professoren fysica of mechanica in Heverlee op te zoeken en te confronteren met zijn bevindingen. In 1994 heeft Veto al eens zijn ruimtevaarttheorie voorgelegd aan enkele profs, de burgerlijk ingenieurs van VTK en andere experten. Toen geraakten ze er niet uit.

Moeizaam

    Ik stel me echter vooral de vraag in hoeverre Mark als een Don Quichote kan worden beschouwd: iemand die in een verkeerde tijd geboren is en vecht tegen windmolens. Daarom trachtte ik de discussie te verplaatsen naar het meer filosofisch niveau. Ook al verwijt Mark me de waarheid van zijn ruimtevaartontkenning niet onder ogen te willen zien. We begeven ons vervolgens naar de gebouwen van het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte waar op dat uur weinig proffen aanwezig blijken. Enkel een gehaaste prof wetenschapsfilosofie was bereid even in te gaan op Marks frontale vraag: "Wil u uw leven erop inzetten dat de maanlanding echt heeft plaatsgevonden?" De prof antwoordt na enige bedenktijd bevestigend waarop Mark beweert dat er meer bewijzen zijn voor de hemelvaart van Christus dan voor de maanlanding. Voor de prof is dit een totaal verschillende zaak en hij gaat er dan ook gauw vandoor. In de gebouwen van het departement psychologie spreekt Mark opnieuw enkele proffen aan maar de discussies verlopen eerder moeizaam. Uiteindelijk opper ik het idee dat we professor Rudi Visker op zijn kantoor kunnen opzoeken. We treffen hem net aan op een moment dat hij naar eigen zeggen wel tijd heeft om even te 'lullen'.
    Na erop te wijzen dat hij misschien wel de enige prof is die geen PC op zijn kantoor heeft staan, steekt Visker van wal met een resem filosofische beschouwingen. Een halfuurtje later komt hij tot enkele bedenkingen over Mark: "U komt mijn bureau binnen en kondigt aan -waartoe ik u niet de kans zal geven- dat u wil spreken over de ruimtevaart als leugen. Na een aantal dwaalwegen zeg ik u dat uw scepsis ten aanzien van de wetenschap eigenlijk berust op een soortgelijke veronderstelling van leesbaarheid. U hebt een heel interessante complottheorie op basis van een soort keten van associaties tussen woorden of betekenaars die mekaar oproepen. En dat kan best wezen maar u voegt daar nog iets aan toe: die keten is ook inherent begrijpelijk en dat is heel onhedendaags. Dus u zit tussen twee stoelen: die van de wetenschapper en de filosoof. Eigenlijk bent u een beetje een Don Quichote omdat u dus in uw scepsis ten aanzien van de wetenschap iets probeert te doen wat niet echt ter zake doet vandaag. In uw complottheorie deelt u met de wetenschap dezelfde vooronderstelling: er is een grote ander die alles kan doorzien." Verder beweert Visker, tussen zijn excursies door, dat Mark een beetje kan vergeleken met het hoofdpersonage uit de film The Truman Show , waarin alles virtueel wordt gecontroleerd. Hij besluit zijn vertoog met het meest bevredigend antwoord op Marks openingsvraag dat ik die dag mocht aanhoren. "Als ik die virtuele controle kan tegengaan door mijn leven in te zetten voor de bewering dat er iemand op de maan is geweest, dan doe ik dat. Liever nog sterven voor een leugen dan te moeten leven met het besef dat het allemaal een leugen is geweest. Is dat niet mooi?"
Dieter Vandenbroucke
Voor meer info: http: //www.geocities.com/markpeeters96/r0.html


"Wantrouw het onder-wijs dat u onder-danig maakt"



--- Sluit dit venster ---