Eén van die dingen des levens is dat je onvoorziene omstandigheden
nooit kan uitsluiten. En dat was nu net wat Veto tijdens haar
veldonderzoek naar het verdwijnen van de blauwe breedmuilkikker overkwam:
een toekomstige kroonprins en zijn aanstaande gemalin in spe aantreffen
in een buskot te Mettekoven lag niet bepaald in de lijn van de
verwachtingen. Maar goede reporters als we zijn, lieten we deze kans niet
liggen om een interview van hen los te peuteren.
Veto: Waar heb je hem ontmoet, Matielda?
Matielda: «In de Koekoekstraat. Ik weet het nog goed. Het
gebeurde zo'n drie jaar geleden. De straat was ondergelopen na de hevige
regenval van de voorbije weken. Hij dreef voorbij op zijn opblaasbare pop
(Fieliep glundert). Zo'n schattig gezicht.
Fieliep: (tot Matielda) «Germaine leek zo op jou. Net
dezelfde mond. Alleen aan het aksent moest ik even wennen. 'Pwfft' is wat
anders dan de 'Oh oui, Fieliep, encore une fois.'»
Veto: Geloven jullie in seks vóór het
huwelijk?
Fieliep: «Wat betekent 'huwelijk'?»
Matielda: «Marriage, Fieliep.»
Fieliep: «Ah,... Non, ik geloof daar niet in. Dat neemt niet
weg dat we af en toe eens ******. Het vlees is zwak. Maman beweert dat ik
dat van papá geërfd heb.»
Veto: Hebben jullie gezamenlijke hobby's?
Matielda: «We hebben een tijd lang bloempotten beschilderd.
Maar vorige week heeft tante Fiabola gezegd dat ze in het klooster geen
begonia's genoeg hebben om erin te zetten. Trouwens de meeste van die
bloemen gingen dood doordat Laurenzo zijn hondjes ze doodpisten.We zijn
dan maar overgeschakeld op sjampignonkweken. Schimmels genoeg in dat oude
kot.»
Fieliep: «Sjampignonkweken heeft iets zeer mystiek en
terapeutisch. Ik denk dat mijn broer daar veel meer zou aan hebben dan
aan al zijn psychiaters. En nu hij binnenkort in de senaat zal zetelen,
zal het niet veel beter worden; misschien was Wendela toch niet zo slecht
voor hem. Soit, we hebben nog zoveel plannen. We zijn nu ook begonnen met
voorhuwelijksparen. Elf miljoen heeft dat al opgebracht, denk
ik.»
Veto: U bedoelt die elf miljoen dotatie van de
regering?
Fieliep: «Regering, ça veut dire quoi?»
Veto: Hoe ziet jullie dag eruit?
Matielda: «Ik ben altijd het eerste wakker, hij snurkt nogal
fel. Zo fel dat ik mezelf niet eens meer kan horen boeren. En ik hou er
ook van om hem te zien slapen met zijn mond open en de zever uit zijn bek
te zien die op het hoofdkussen druipt. Ik vind dat seksie. De
kamermeisjes vinden het wel niet zo leuk om iedere keer de lakens te
verversen, maar dat is hetzelfde werk als zijn bedpan legen,
niet?»
Fieliep: «Maar ik sta wel het eerste op om de
Cécémel te warmen en de boterhammekes te smeren. Sjoko eet
ze het liefst, vooral als die koud is. Cornflakes krijg ik haar niet
voorgeschoteld, dat kruipt tussen haar vals gebit, weet je. En levertraan
natuurlijk. Dat moest vroeger van nonkel Bobo, want daar worden we slim
van. Maar dat geloof ik toch niet echt, want zo slim was die zelf niet --
hij is toch dood gegaan hé? Ja toch, hé?»
Matielda: «Maar Fieliep, let op wat je zegt. Weet de pers dat
wel?»
Liegebeest
Veto: Welk huwelijkskado zouden jullie het liefste
hebben?
Fieliep: «Een slazwierder, een verwarmde weeceebril en een
groot houten karrenwiel voor in onze voortuin.»
Matielda: «Jaja, en ook zo'n mooie, lieve tuinkabouter! Als
je ziet wat de mensen allemaal krijgen in het Rad van Fortuin, ben ik
stikjaloers. Wij hebben daar gewoon het geld niet voor. Het wordt weer
wachten op afgedankte spullen van Alberto en Paulien. Vooral dat
debardeurken van hem in '92 was zó mooi!»
Veto: Hoezo geen geld?
Matielda: «Jij weet zeker niet wat dat allemaal kost? Ik wil
u wel eens zien met zo ne goeien eter als Fieliepje in huis. In duizend
sekonden zijn je boeletten in tomatensaus gewoonweg verdwenen, en je hebt
er dan een half uur werk aan gehad. Ik moet echt opletten dat ik zelf nog
iets te eten heb, ik denk dan soms: 't Is nu of nooit! Soms betrap ik hem
op heterdaad wanneer hij drie kindersurprises eet vlak voor het
eten.»
Fieliep: «Maar Tildeken, nu ben je aan't overdrijven. Dat is
weer tipisch iets voor u.»
Matielda: «Och gij liegebeest, ik heb gisteren nog een
plastieken dinosaurusje tussen de zetels gevonden.»
Fieliep: (snel): «Nee, Laurenzo heeft dat gedaan.»
Veto: Kom, kom, geen ruzie maken of België valt uit
elkaar.
Fieliep: «'België', ça veut dire quoi?»
Veto: Vertel eens wat over het huwelijksmenu.
Matielda: «Oh fijn dat je de vraag stelt. Het aperitief zal
Piezang zijn. Nonkel pater brengt de nootjes mee...uit Kongo. Het
voorgerecht wordt tomates crevettes. (Lacht) Laurenzo noemt dat altijd
'tommat corvet'. Daarna is er voor de kindjes koninginnenhapje met
frietjes. De volwassenen krijgen konijn met pruimen. Mijn maman is nu al
patatjes aan het schillen voor de frietjes.»
Fieliep: «Papá is gisteren op de moto gesprongen en is
daarna het bos van Opgrimbie ingereden. Hij riep nog iets van: "Ik ben
niet terug voor het avondeten." Ik denk dat hij op konijnen is gaan
jagen. Hopelijk komt hij nu weer niet thuis met een paar nonnen. Ik heb
gehoord dat ze er een slotklooster van gemaakt hebben. Uit voorzorg zijn
de zusters daar opgesloten. Het kan toch niet dat die zomaar los
rondlopen in het jachtseizoen, in óns bos. Ach ja, het is niet
makkelijk jagen met zijn handicap.»
Matielda: «Golft uw papá? Ik wiest dat niet.»
Veto: Het dessert nu.
Fieliep en Matielda in koor: «Smurfentaart!»
Fieliep: «Wel zielig voor de smurfjes maar onze
sjampignonkwekerij maakt het ruimschoots goed. Beeld je in, een hele
samenleving opbouwen voor hen, dat geeft je een goed gevoel. Zo doen we
ook wat aan liefdadigheid. Ik denk dat ik die eigenschap van mijn nonkel
heb geërfd.»
Moerzeke
Veto: Kost dat niet veel, zo'n feest?
Matielda: «We hebben daarvoor een subsidie aangevraagd bij de
Koning Boudewijnstichting en volgende week geven we een fuif in de Rumba.
Leopold III geeft er een benefietkonsert. Deze week zijn we al
driekoningen gaan zingen in Leuven. Alle beetjes helpen.»
Fieliep: «Je vergeet onze mosselenavond met aansluitende
schuimparty nog. Deze gaat door in de parochiezaal van Moerzeke. Inkom
300 frank in voorverkoop en aan de deur 250 frank aangezien je ze moet
repareren als je toekomt. Wie verkleed komt als broodrooster mag er
gratis in; verkleed als slazwierder betaal je dubbel. Moet je weten, ik
heb een bloedhekel aan slazwierders. Die doen me aan Laurette Onkelinx
denken: hoe meer je eraan draait, hoe droger de sla.»
Veto: Hoeveel gasten vragen jullie?
Matielda: «Zevenhonderddrieëndertig in totaal. De
hondjes van Laurenzo niet meegerekend -- we weten gewoon niet met hoeveel
ze zijn.»
Veto: Wie heeft de gastenlijst opgesteld?
Fieliep: «Wel, we hebben ons gebaseerd op Schindler's List en
de wervinsgsreserve van Blind Date. Maar het valt af te wachten of die
gedurfde kombinatie zal slagen.»
Matielda: «De bedoeling is dat iedereen zich thuis voelt, als
één grote familie.»
Veto: Wanneer is jullie burgerlijk huwelijk?
Fieliep: «Twee, drie en vier mei. Of was het dan
Batibouw?»
Matielda: «Allé zotteke, dan gingen we toch de
badkamertegels kiezen. Nee, nee, we trouwen voor de wet op vier, vijf en
zes december. Wel spijtig dat onze sinterklaasgeschenken zullen gegeven
worden samen met die van ons huwelijk.»
Fieliep: «Dat zullen we nog wel zien. Zolang Ìk maar
m'n duplo-bouwdoos krijg.»
Veto: Staat de bestemming van de huwelijksreis al vast?
Matielda: «Zeker is dat we naar een plek gaan waar we het
eten niet moeten betalen. Scherpenheuvel bijvoorbeeld, maar we twijfelen
nog altijd. Zo heeft Fieliep van zijn baas maaltijdcheques gekregen en
weten we niet of die op Molokaï bruikbaar zijn. Maar het schijnt dat
daar altijd wel iets te rapen valt.»
Fieliep: «Ten eerste, rapen lust ik niet, en ten tweede,
sinds wanneer vallen rapen uit bomen. Frambozen ja, dié vallen. Zo
heb ik jou toch leren kennen, lieveke.»
Naturistenkamp
Veto: Wat zal jullie openingsdans zijn?
Fieliep: «Ik wil 'Mama' van Jantje Smidt. Matielda wil liever
'Sexy motherfucker' van Prince. Ik kan me niet zo goed in die tekst
vinden. Het doet me denken aan Laurette Onkelinx.»
Matielda: «Ik zou liever zelf zingen: dan kunnen we het geld
voor Sabam uitsparen en een auto kopen.»
Fieliep: «Een voiture, bedoelt ge? Waarom hebben we dat
nodig? De staatsveiligheid brengt ons toch overal naartoe?»
Matielda: «De staatsveiligheid? Amai mijn voeten. Zie ons
hier zitten in Mettekoven te velde, in een buskot. Mijn tenen vriezen van
mijn voeten en mijn haar begint te splitsen.»
Fieliep: «Maar allé, Tildeken, ik dacht dat gij dat zo
romantisch vond; 'beck toe neetjur' zeg je toch altijd? Naturistenkampen
en zo, da's toch jouw ding.»
Matielda (scherp): «Hoe durft ge zoiets te zeggen, reppig
pokkenzwijn. 't Is af zeg ik u! Gedaan, vorte prins. Ga aan uw maman haar
borsten lurken. Mij heb je hier gezien. Ik wordt kompleet zot van uw
uitstapkes naar die rotprovincies in dit achterlijk zoeloeland.»
Fieliep (verdwaasd): «Rotprovincies, ça veut dire
quoi?»
Matielda (grijpt de slazwierder en smijt die richting Fieliep): «Dat
wil zeggen dat ik het hier allemaal beu ben. Ik had beter naar mijn
moeder geluisterd en non geworden.»