Carte Blanche (6) | Grootste buitenparty in neergutsende regen In deze tweewekelijkse reeks krijgt een medewerker van Veto, schrijver of fotograaf, de kans om zelf op zoek te gaan naar interessante gebeurtenissen in Leuven. Deze week maakte een medewerker een dauwtrip langs de Leuvense plekken waar er in de late nacht en de vroege ochtend leven is. En dat begon allemaal tijdens een apocalyptische regenbui om 5 uur ’s nachts. Kenji Verstappen 5 uur ’s ochtends. In ons warm bed klonk het nog als een fijn getokkel op de ramen, eenmaal buiten vervloekten we onszelf dat we in deze apocalyptische regenbui zaten. Moesten wij nu echt danig op zoek naar de ridders van de late nacht en de helden van de vroege ochtend? Gelukkig was de eerste sensatie er een die ons overviel en waar we niet te lang achter moesten zoeken. Wat een pokkeherrie ’s ochtends op straat! Wij begrijpen niet hoe ons communicantenzieltje ’s nachts zo zoet kan slapen. Het fijn gedruppel van weleer werd overstemd door een luidruchtig af- en aanrijden van taxi’s en bestelwagens. En hoe lang is het alweer geleden dat er nog eens lustig gekapt werd op de nachtvluchten? Nachtraven Voor vele nachtraven langs ons parcours was een taxi echter het enige redmiddel na een erg lange nacht. We zagen er eentje op de Naamsestraat, dan op de Bondgenotenlaan, en beiden met een behoorlijk zware voet. Al was dat nog maar een kleine deugnieterij vergeleken met de bandeloosheid die we elders zagen. Vuilniszakkenvoetbal, nachtlawaai, etcetera. De schriele lach van Nero kakelde in ons hoofd om al deze waanzin. Broekjes Ook op het gebied van de zeden werden alle remmen los gelaten. In de Seven Oaks werd er geschuurd dat het een lieve lust was, waarbij de mannelijke populatie duidelijk het finale doel had om in de broekjes van de meisjes te geraken. Aan de man op de trappen van de Seven Oaks: goed geprobeerd, maar de sigarettenwalm was niet bepaald in uw voordeel. Aan de man in het midden van de Tiense: “Ik heb wel geen ontbijt voor u morgen” lijkt ons niet bepaald de beste aanzet voor wat ochtendseks. Omdat mensen ons vooraf hadden gewaarschuwd geen grietje te scoren in diezelfde Seven Oaks maakten wij een kleine passage langs de Oude Markt. “Leuven Vlaams” werd er ooit geroepen, maar nu werd de langste toog van Europa toch vooral bezet door Walen of internationale studenten. Die engageerden zich, ondanks de nog altijd neergutsende regen, even voor de grootste buitenparty ooit. Stoelen vlogen letterlijk aan de kant, een sigaretje werd opgestoken. Ondertussen liep de klok naar zessen. Een uur waarop wij anders even jolig zijn en ook niet meer al te helder. Nu waren we dat wel en zagen we voor het eerst hoe schizofreen de late nacht is. De ene helft van de populatie feest erop los, de andere slooft zich op de achtergrond uit als Santa’s little helper om het allemaal toch wat onder controle te houden. De verschrikkelijke zondvloed was ondertussen absoluut niet meer onder controle te houden, een sein voor ons om opnieuw in ons bed te kruipen.