Recensie Tout Va Bien

Weemoedig wegdromen in Het Depot

22 November 2015
Recensie
Auteur(s): Louise Goegebeur
Maandagavond bevonden we ons niet op de aardbol. Het Depot tolde als een satelliet rond in de ruimte op de melancholische melodieën van Tout Va Bien, het muzikaal project van Jan-Wouter Van Gestel.

Een piano en een stem. Zo begon de Mechelse artiest een kleine drie jaar geleden aan zijn carrière en zo be- gint hij ook aan zijn optreden in Het Depot. Tijdens het voorprogramma is het nog aangenaam dagdromen maar eenmaal Tout Va Bien het podium bestijgt, neemt hij ons mee de nacht in.

op het einde van een surreëel concert, is het tijd voor realiteit

Mystieke muziek die weemoed, hoop en rusteloosheid beschrijft. Als je de teksten moet geloven, gaat niet altijd alles goed met Tout Va Bien.

Al snel verlaat hij zijn piano en brengt een sterke versie van titelsong Kepler Star. Hij toont zich baas over zijn podium. De verlegen winnaar van de eerste editie van De Nieuwe Lichting, de talentenjacht van Studio Brussel, heeft zich ontpopt tot een ware performer.

Het tempo tijdens de eerste helft van het concert ligt hoog. In blauwe, roze en paarse tinten gidst Van Gestel ons door alle facetten van zijn debuutplaat Kepler Star, een gevarieerd maar coherent werk.

Oklahoma Skies zorgt voor een eerste climax. Van de onzekere reactie van de Leuvense liefhebbers aan het begin van de set is nog weinig te merken. Het publiek staat erbij, kijkt ernaar en geniet.

GEKWELDE ZIEL

Dan is het tijd voor nieuwe nummers afgewisseld met twee singles die op de plaat staan. In Old Love, zijn meest recente single, legt Van Gestel zijn gekwelde ziel bloot met behulp van zijn prachtige kopstem. Als de Kepler star te zien is deze avond, dan is het tijdens dit nummer.

This Fight stond 17 weken lang in De Afrekening. De song is misschien het meest toegankelijke nummer op het album, maar is niet echt representatief voor de rest van de plaat. Of dat een teleurstelling is of een zegen mag u zelf uitmaken.

Mystieke muziek die hoop en rusteloosheid beschrijft

Afsluiten doet Tout Va Bien met Messiah, waarin hij ons een laatste keer meeneemt naar het universum. Wat begon als een parel, eindigt echter wat onge- lukkig. Bij het laatste refrein klappen een aantal mensen rit- misch mee, de spots richten zich op het publiek en wekken ons vroegtijdig uit de droomwereld. Ridicule Geen woorden maar daden, zo verwijst Van Gestel naar de ter- reur. Op het einde van het sur- reële concert is het tijd voor re- aliteit. Tijd voor een eerbetoon.

Hij brengt één enkel bisnum- mer, getiteld Sailing Song, een kersverse song geïnspireerd door de recente gebeurtenissen. Een adembenemende opvoe- ring zonder begeleiding van zijn band maar met behulp van een loopingstation en een hoofdte- lefoon. Enkel en alleen met de kracht van zijn stem staat hij voor een roerloze zaal.

Ook met het opschrift op zijn sweater verwijst hij naar Parijs. “Ik heb hem aangedaan als po- litieke boodschap: “Ridicule”, en dat vind ik ook,” aldus Van Gestel.

Van Gestel is van plan bin- nenkort verre oorden op te zoe- ken, vertelt hij ons tot slot. Hij wil herbronnen en aan soul- searching doen voor zijn tweede plaat: “Ik wil daar eigenlijk nog even mee wachten. Ik wil me nog niet beperken tot één iets binnen mijn muziek. Ik wil nog overal een beke van proeven.”