Navraag Koen De Graeve

"Mijn leven is een constant gevecht tussen ambitie en relativering"

23 september 2015
Interview
Auteur(s): Jonas Potemans
Mailtjes naar het verleden sturen en zo het heden veranderen. "Terug Naar Morgen", een nieuwe film met Koen De Graeve, schotelt de kijker existentiële vragen voor. Ook de acteur stelt zich vragen.

Wat was uw eerste impressie wanneer u voor het eerst het script van de film las?

Koen De Graeve: «Het is de eerste keer dat ik meespeel in een film met een science-fiction karakter, maar er zijn ook nog niet veel Vlaamse films met die inslag gemaakt.»

«De film beschikt dramatisch gezien over een sterk plot. Dat het verhaal zich afspeelt in het verleden én de toekomst maakt het natuurlijk extra spannend. Het feit dat ik zelf nieuwsgierig ben naar de levensbeschouwelijke kant van het verleden, heden en de toekomst, versterkt dat gevoel.»

Twee stellingen: men doet alles uit liefde of men moet het verleden laten rusten? Welke van die twee verkiest u?

De Graeve: «Men doet alles uit de liefde, absoluut. Men is slaaf van de meest onvermoede drijfveren, de diepste drijfveer noemen wij liefde. Ik denk dat ik alles uit liefde doe, maar wat is liefde? Is dat drift?»

Het lot speelt een cruciale rol in de film. Gelooft u zelf in het lot of dat bepaalde zaken voorbestemd zijn?

De Graeve: «Ik geloof niet in voorbestemdheid, maar wel in de onafwendbaarheid van bepaalde zaken. Ik geloof dat de kracht van aanpassing even groot is als de onafwendbaarheid daarvan. Ik denk niet dat er een initiator is, en dus ook geen doel en lot.»

Stel, u beschikt over zo’n apparaat waarmee u mails naar het verleden kan sturen en gebeurtenissen kan veranderen. Wat zou u dan aanpassen?

De Graeve: «Ik zou een mailtje naar de Belgische Voetbalbond sturen en eisen dat Wilmots Kevin De Bruyne centraal en niet op rechts opstelt.»

«We hebben nu net een geniale spelverdeler, geen dribbelkont maar iemand die het spel kan opentrekken. Zodoende haal je de stress van Hazard weg en zet je hem in als vrije pion.»

“Ik geloof niet in voorbestemdheid, maar wel in de onafwendbaarheid van bepaalde zaken”

Blijkbaar een voetballiefhebber?

De Graeve: «Niet alleen voetbal, hoor. Onder andere tennis en wielrennen weten mij ook te fascineren. Ik heb eigenlijk altijd al graag gesport, maar nooit doorgedreven topsport.»

«Enerzijds omdat ik daar de kwaliteiten niet voor heb en anderzijds omdat er veel te weinig humor in dat wereldje zit. Dat is voornamelijk een bezigheid om mijn werk eventjes achter mij te kunnen laten.»

Zijn er nog van die zaken naast de sport die er voor zorgen dat je even het werk achter je kan laten?

De Graeve: «Muziek, seks. Niets anders dan andere mensen. Maar een fijne, spannende reis waar je je intuïtie en zintuigen moet volgen om de essentie van de reis te ervaren, staat ook hoog aangeschreven.»

Wat was de laatste reis waar u dat gevoel had?

De Graeve: «Dat was een bootreis met mijn drie kinderen - de jongste was toen vier - van Lombok in Indonesië naar Florenz.»

«We zijn toen met een dertigtal in een boot gekropen, waar een gezond denkende mens nog niet eens met twee zou inkruipen. We waren dan ook nog eens het enige gezin, de rest bestond uit doorwinterde avonturiers.»

U bent niet echt een materialistisch ingesteld persoon?

De Graeve: «Ook al is mijn sterreteken een stier en geloven sommige mensen dat die materialistisch ingesteld zijn, denk ik dat ik niet zo ben. Ik haal mijn neus natuurlijk niet op voor comfort, maar ik voel mij vlug comfortabel.»

BETER EN STRAFFER

We kennen u natuurlijk van Van Vlees en Bloed en Loft, maar ook van het theatergezelschap Lazarus. U heeft al heel wat waters doorzwommen en successen geboekt. Wat drijft u om nog verder te gaan?

De Graeve: «Ontplooiing. Ik wil steeds betere dingen maken.»

Is er zo’n punt waarop u het voor bekeken wil houden, met als redenering dat u alles heeft bereikt wat u wilde bereiken?

De Graeve:«Nee, niet echt. Zolang mijn passie en mijn lichaam het toelaten, wil ik zo lang mogelijk de plezante job van acteur vervullen.»

«Sterker nog: ik heb een nieuwe speelgoesting ontdekt, namelijk nog nooit zo veel goesting gehad om nieuwe dingen te maken. Gewoonweg intensere, betere en straffere dingen doen.»

“Ik denk dat ik alles uit liefde doe, maar wat is liefde?”

Is er een rol die je als mens en acteur gekneed heeft?

De Graeve: «Er steekt één ervaring uit die mij sowieso tot de mens die ik vandaag de dag ben, gekneed heeft. Ik speelde ooit de hoofdrol in een theatervoorstelling, op een moment dat er zich twee zaken tegelijk in mijn persoonlijke leven manifesteerden.»

«Zo werd kanker bij mijn moeder vastgesteld en werd ik verliefd op de vrouw van mijn leven. Dat zorgde ervoor dat ik volledig implodeerde omdat het gewoonweg te veel was dat op één moment samenkwam.»

Hoe is dat dan verder verlopen?

De Graeve: «Wel, ze hebben mij van bovenaf uitgesloten uit de productie. Je kan dan ook niet anders dan dat heel persoonlijk opnemen. Ik heb daar dan ook een helse podiumvrees aan over gehouden, die ik heel geleidelijk heb kunnen afbouwen.»

Ontstaat er dan geen moment van reflectie? Komt er geen moment van twijfel bij al die ambitie?

De Graeve:«Dat gevoel is constant aanwezig. Mijn leven is een gevecht tussen ambitie en relativering. Ik mag eigenlijk wat meer relativering ambiëren en mijn ambitie weten te relativeren.»

EERST DOEN DAN DENKEN

U speelde ook mee in de film Ad Fundum, die grotendeels over het studentenleven gaat. Wat is zo meest memorabele herinnering van uw studententijd?

De Graeve: «Ik had de grootste poef in café De Pallieter in Antwerpen. Ik leefde daar werkelijk. Ik parkeerde mijn auto met de vier pinkers op en ging de volgende ochtend terug naar huis.»De film Terug Naar Morgen speelt zich af in Leuven.»

“Ik heb een nieuwe speelgoesting ontdekt”

Wij zijn uiteraard heel geïnteresseerd in uw favoriete plekje in Leuven?

De Graeve: «Ik ben vol van de campus Arenberg, dat is echt een prachtig stuk Leuven. De KU Leuven heeft werkelijk een groot gedeelte van mooi Leuven ingepalmd.»

«Maar mijn meest intense en traumatische ervaring die ik aan Leuven overhoud, is de topsfeer die plotselings in een sombere, droeve begrafenisstemming omboog toen David Platt op de Wereldbeker van 1990 de Belgen uitschakelden met een laat doelpunt. We wisten dat we beter waren dan de Engelsen en zelfs beter dan in Mexico vier jaar eerder.»

Om af te sluiten: wat is uw boodschap aan de studenten aan het begin van het academiejaar?

De Graeve: «Wel, geniet ervan zo lang het duurt. Wanneer je student bent, heb je het geluk dat bepaalde dingen je vlugger vergeven worden. Dus met andere woorden: eerst doen, dan denken!»