'Je denkt: ik heb geen probleem, de wereld heeft een probleem'

Getuigenis van een ex-verslaafde

08 mei 2017
Artikel
Auteur(s): Simon Thys
Hans De Mey gebruikte dertien jaar drugs. Nu is hij al acht jaar succesvol afgekickt en studeert hij filosofie. Het verhaal dat iedereen kan overkomen.

‘Mijn drugsgebruik begon toen ik dertien jaar oud was, dan heb ik voor het eerst een trek van een joint gedaan. En dat bleef een lange tijd zo: sporadisch om de paar maanden eens een trek van een joint.’

‘Toen ik vijftien was, zat ik op internaat en was er een cultuur dat we dat met vrienden deden. Mijn eerste contacten met drugs gingen gepaard met de eerste contacten met vriendschap. De associatie van leuke dingen met drugs was heel snel gelegd.’

‘Ik ben dan meer en meer beginnen smoren. Ik had op een bepaald moment een vriendin en toen dat dan gedaan was, deed dat iets met me. Ik ben dan echt veel beginnen smoren. Tien joints per dag, maar op de duur voel je dat niet meer zo hard en dan ga je naar 15, 20 joints per dag. Eens je daar bent, is het heel moeilijk.’

Thrashavonden

‘Op een gegeven moment zijn er andere middelen bijgekomen. Toen begon het uitgaan op xtc. We hebben een periode gehad dat we speed pakten, coke, LSD, paddo’s, ketamine – korte periode even gedaan, een vettig middel trouwens. Je begint de mentaliteit te krijgen dat je alles pakt wat je vast kan krijgen. Je gaat op zoek naar steeds meer en steeds harder. Een deel kan je terugvoeren naar het zoeken naar een kick, maar het is meer een levensstijl geworden en je identiteit hangt daarmee samen.’

‘Ik heb dan uiteindelijk besloten dat ik ermee moest stoppen. Dat is een lang beslissingsproces. Je weet dat het een probleem is, als je je niet amuseert als je een dag geen drugs hebt. Dat waren onze bewuste trashavonden als we niets konden fiksen. Dan gingen we vuilnisbakken kapot stampen, puur onze frustraties die eruit moesten. We wisten wel dat er een probleem was.’

'Als de wereld even zou chillen, zouden al mijn problemen zijn opgelost'

‘Je zit vast in dat narratief waar je zegt: ik heb geen probleem, de wereld heeft een probleem met mijn gebruik. En als de wereld even zou chillen, zouden al mijn problemen zijn opgelost. En je gelooft dat echt. Ik heb lang gedacht: ik gebruik drugs omdat mijn leven kut is en als mijn problemen opgelost zouden worden, dan zal mijn gebruik ook wel minderen.’

Hans is dan op eigen houtje gestopt met alle harddrugs. ‘Maar met wiet kon ik niet stoppen. Er zit een soort van schaamte in, omdat het moeilijk is om daar erkenning voor te krijgen. Als ik zeg dat ik een ex-verslaafde ben, heeft dat een bepaald gewicht. Als mensen dan wiet op die lijst zien staan, denken ze dat ik niet belachelijk moet doen. Dat wordt erg onderschat.’

Drugs falen

‘In mijn ergste periode heb ik voor een jaar op een klein kot samengewoond met een vriend. Ik sliep gedurende acht maanden op de grond. We werden wakker om 17 uur, zetten de TV op, playstation aan en we deden niets anders dan smoren en gamen.’

‘Maar ook drugs beginnen te falen. Dan wordt het geen roes meer maar een alternatieve staat van zijn. Dat wordt zo normaal. Op een gegeven moment besefte ik dat het een half jaar geleden was dat ik nog eens gelachen had. Ik had geen boek meer gelezen, geen artikels, ik had zes maanden het nieuws niet gezien. Zes maanden nul besef van wat er in de wereld gebeurd is. Absurd hoeveel je wilt opgeven om onder invloed te zijn. Daarbovenop kreeg ik ook nog paniekaanvallen.’

'Dan ben ik bij de broeders Alexianen in Boechout gegaan. Dat was geweldig. Dat is heel raar om positief te praten over je afkickervaring. Dat is zwaar en kut. Je wordt enorm getriggerd door heel veel situaties: contacten met vrienden, een reportage op TV over cannabis… Maar ik heb daar mezelf weer ontdekt.’

'Na een maand of twee ben ik buiten gekomen. Ik ben er dan een korte periode van afgebleven, maar dan ben ik jammer genoeg terug hervallen. Dan heb ik een week gesmoord. Mijn herval heeft me ergens deugd gedaan, omdat dat mij sterk uit mijn geromantiseerd beeld heeft gehaald. Vanaf het moment dat ik stoned was, voelde ik zoveel spijt. Maar toen ben ik zelfstandig gestopt. Tot de dag van vandaag.’

Het informatieve over hoe drugs en verslavingen werken, de confrontatie met anderen en zijn herval hebben Hans geholpen. Hij heeft geen middelbaar diploma en stopte met school op zijn achttiende na een paar keer te zijn blijven zitten. Nu studeert hij succesvol filosofie aan de KU Leuven.