IFTf-recensie VRG + Ekonomika: Niet alle dieven komen ongelegen

‘We zijn allemaal het slachtoffer van een misverstand’

07 May 2018
Recensie
Auteur(s): Anneka Robeyns
Zes ‘eerbare burgers’ raken verwikkeld in een potsierlijke carrousel van misverstanden. Met dit blijspel, vol vreemdgaan, liegen en bedriegen, slaagt VRG + Ekonomika volledig in zijn opzet.

Niet alle dieven komen ongelegen... de meesten willen gewoon eerlijk hun job uitoefenen en hun vrouw trouw blijven. Maar wat als vrouwlief zomaar onaangekondigd en tijdens onheilig vroege werkuren jou opbelt? Wat als de heer des huizes vervolgens binnen strompelt met Julia, zijn minnares? En wat als de afwezig geachte vrouw des huizes ook nog eens rechtsomkeer maakt?

Die van de pot gerukte situatie, verzonnen door nobelprijswinnaar Dario Fo, nemen regisseurs Lisa de Smet en Theo De Lepeleere maar al te graag onder handen. Op geniale wijze en met aandacht voor detail verdraaien ze het tot een razend komische ‘moeder van alle misverstanden’. F.C. De Kampioenen kan er alvast een puntje aan zuigen.

Koetjes en kalfjes

Plaats delict is de Zwartzusterkapel, waar een Friends-achtige setup ons opwacht. De aandachtige kijker bemerkt hoe de staande klok achter de sofa geïmproviseerd is uit een kleerkast waaruit de ovale spiegel is weggezaagd. Daarboven: een doodnormale (vastgeplakte) klok en in de holle ruimte waar vroeger de spiegel zat: een goud gespoten kookpan als klepel van de ‘staande klok’.

De klok is een verstopplaats voor de dief wanneer hij de Heer hoort thuiskomen. Hoewel de Heer hem zogezegd niet kan zien, kunnen wij dat wel. Het publiek krijgt een heerlijk staaltje angstige mimiek (van Dries Lamberts van Assche) voorgeschoteld, gezien doorheen de uitgezaagde spiegelholte. Tot overmaat van ramp belt Maria (Amber van Acker), de koddige maar hysterische vrouw van de dief, hem opnieuw op terwijl de Heer en zijn minnares in dezelfde ruimte over ‘koetjes en kalfjes’ proberen babbelen.

Een al even inventieve en originele aanpak van het decor zit ‘m in het telefoon meubel. Er zit namelijk - letterlijk - iemand in die telefoonkast. Steeds wanneer die overgaat, verschijnt een hoofd uit de bovenkant - met telefoontoestel en al opgebonden - en schreeuwt ‘TRIIIING’. Hilariteit alom. Dieven donderen uit de biechtstoel en Maria belt vanop de mezzanine van de kapel. De hele ruimte wordt optimaal benut.

Grote mond, klein hartje

Situatie na situatie, misverstand na misverstand, werken de zes personages zich steeds dieper in de nesten. De Heer ziet de Dief eerst aan voor een ingehuurde privédetective. Die is vervolgens beledigd omdat hij verstoord is in zijn ‘eerlijke’ broodwinning.

Anna, de vrouw des huizes (Lauren Drijvers), arriveert onverwachts. De Dief en Julia, de minnares van de Heer, moeten prompt een relatie faken. Natuurlijk komt dan plots ook Maria ten tonele en maken we kennis met Antonio, de minnaar van Anna (Pieter Decat), die tevens de echtgenoot van Julia blijkt te zijn. Kunnen we nog volgen?

Uitblinker vinden we Jerina Joostens (Julia, minnares) die zich geen houding weet aan te nemen wanneer de Dief plots tot haar echtgenoot wordt gebombardeerd.

Het antwoord is ja, want in dit kluwen van intriges, slagen de zes acteurs er glansrijk in om luid en duidelijk gearticuleerd - iets wat we tot nu toe bij andere kringtonelen misten - hun typetjes neer te zetten. Uitblinker vinden we Jerina Joostens (Julia, minnares) die zich geen houding weet aan te nemen wanneer de Dief plots tot haar echtgenoot wordt gebombardeerd. Haar gezichtsuitdrukkingen zijn moeiteloos amusant in combinatie met een onbeholpenheid die op ludieke wijze contrasteert met haar manipulatieve karaktertje in het stuk.

Ook de rol van 'Heer' is Bram Maeschaelck als op de buik geschreven. De theatrale heerschap schommelt van kruiperig bij zijn minnares naar autoritair en verbaal sterk bij het ontdekken van de dief. En dan verandert hij bij iedere onverwachte wending terug in een gillende zielepoot. Vleesgeworden 'grote mond, klein hartje'.

Om toch enige kritiek te leveren, begonnen sommige personages naar het einde toe wat in herhaling te vallen en voorspelbaar te worden qua uitbeelding. Een beetje repetitief, ware het niet dat die herhaling het stuk écht wel ten goede kwam. Door de hoge dichtheid van vergissingen, plot twists, ludieke details en willekeurige gebeurtenissen stoorde een zekere stabiliteit van karakters ons niet.

Van een door Friends geïnspireerd programmaboekje tot de inventieve decordetails en hilarische acteurs en actrices: we genoten oprecht van dit heerlijke toneelstuk, dat op levendige wijze en borderline overdreven - al mag dat wel in een klucht - werd gebracht door VRG + Ekonomika. Puike prestatie.

Gerelateerde Artikels