Ex-voorzitter Studentenraad: ‘De verkiezingen van Stura gaan nog te weinig over inhoud'

De schijndemocratie van studentenvertegenwoordiging

02 mei 2018
Artikel
Auteur(s): Nelis Jespers
Een jarenlange strijd voor zitjes in allerhande bestuursorganen bracht studenten vorig jaar tot in het Gemeenschappelijk Bureau. Maar wie vertegenwoordigen ze er eigenlijk?

Gratis dit. Gratis dat. Een berg Strongbows als je de faculteit binnenkomt. De kiesploeg van VRG gebruikte dit jaar zelfs vaten om hun democratisch percentage op te krikken. Een opkomst van 10 procent bracht twee vaten op. Hoe meer stemmen: hoe meer bier.

Het is een aloud gegeven. Kiesweken zijn eerder festijnen van drank, bicky’s en sponsors dan een democratisch gegeven. Joris Gevaert, voorzitter van de Studentenraad in academiejaar 2015-2016, legt uit: ‘Het gemiddeld opkomstpercentage is zowat 25%, dus elk jaar is er ergens weer een kring die moeite heeft om de kiesdrempel van 10% te halen. Je kunt je afvragen of je hier democratische legitimiteit mee verwerft. Ik denk het niet.’

Nochtans is het voor studenten erg belangrijk, aangezien op de kiesweken ook de studentenvertegenwoordigers van de faculteitsraden verkozen worden. Het is hun taak er ‘de student’ te vertegenwoordigen op facultair niveau. De overgrote meerderheid van de studenten wordt door dit democratisch gebrek niet vertegenwoordigd.

Populair

Daarnaast vaardigen kringen hun verkozenen af naar de AV’s van Stura en LOKO, waar de standpunten van ‘de student’ in het universiteitsbrede beleid worden bepaald. Bij een gebrek aan stemmen en debat daalt hun democratische legitimiteit. Dat gebrek zorgt ervoor dat de rector in het debat rond de herindeling van het academiejaar kan zeggen: De studentenvertegenwoordigers zijn tegen. De studenten niet.

Als ze een mening hebben, kunnen studenten die altijd aan ons verkondigen en dan zullen wij hun mening altijd uitdragen'

Arno Bossaert, preses VTK

‘De mandatarissen van de Studentenraad doen wat de AV zegt’, aldus Gevaert. ‘Hoe democratischer je AV is, hoe democratischer je mandatarissen zijn.’ ‘Wij proberen standpunten te maken voor iedereen’, zegt Arno Bossaert, preses van de VTK. ‘Wij proberen een gewichtig beeld te krijgen van wat er onder de studenten leeft.’

De kring probeert op verschillende manieren studenten te betrekken in het beleid. Ze schrijven korte stukjes in het kringblad en hebben een verplichte open onderwijsvergadering. Ook Toledo wordt gebruikt voor terugkoppeling met de studenten.

‘Als ze een mening hebben, kunnen studenten die altijd aan ons verkondigen en dan zullen wij hun mening altijd uitdragen’, aldus Bossaert. ‘Wij hebben een open vergadering waarin we door grondige discussies tot de mening van de studenten van onze faculteit komen.’ Die mening verkondigen ze dan bij LOKO, Stura of bij de faculteit.

Gevaert: ‘Het is mooi dat er elke week open onderwijsvergaderingen zijn, maar als er maar vijfentwintig mensen heen komen, moet je misschien eens iets anders proberen. Ik denk wel dat door elke keer terug te koppelen naar je studenten je een cultuur van input creëert. Dan heb je recht van spreken op de AV wanneer je zegt “mijn studenten vinden dat”.’

Het getrapte systeem van verkiezing zorgt ervoor dat studentenvertegenwoordigers op het hoogste niveau verkozen worden door een al niet zo democratische AV. Wie bijvoorbeeld in de Academische Raad wil zetelen, hoeft zich zo slechts bij tientallen studenten populair te maken, niet bij 60.000 studenten.

De verkiezingen bij Stura gaan nog te weinig gaan over inhoud, visie en kunde van een kandidaat', aldus Gevaert. 'Als je populair bent bij AV-leden is je kans om verkozen te worden veel groter. Dat is een mindset probleem, geen structureel probleem. Al hebben dat soort bullshit verkiezingen geen nut. Andere universiteiten hebben een systeem van rechtstreeks verkiezingen op het centrale niveau maar dat zorgt niet voor een meer inhoudelijke verkiezing of betere en meer democratische vertegenwoordiging.'

Meer artikels van het dossier Mei '68 lees je hier.